W ramach Akademii Fonograficznej działają Rady Akademii poszczególnych sekcji (muzyki poważnej, rozrywkowej, i jazzowej), pełniące funkcje reprezentacyjne i konsultacyjne. Członkowie Rad Akademii współpracują z organizatorami Nagród FRYDERYK w kwestiach merytorycznych i organizacyjnych, związanych z kolejnymi edycjami konkursu. Na czas każdej edycji członkowie Rad wybierają swoich reprezentantów (Prezydia Rad), którzy dbają o spójność merytoryczną kolejnych edycji Nagród: decydują o kategoriach, tworzą pojęcia i definicje, analizują zgłoszone do konkursu pozycje pod względem zgodności z regulaminem.

Członkowie Rady Akademii sekcji muzyki poważnej

Łukasz Borowicz

Foto: P.Sobkiewicz ŁUKASZ BOROWICZ - Dyrektor artystyczny Polskiej Orkiestry Radiowej od marca 2007 roku.

Urodził się w 1977 roku w Warszawie. Studiował w klasie Bogusława Madeya w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, tam też uzyskał tytuł doktora w dziedzinie dyrygentury pod kierunkiem Antoniego Wita. W latach 2005 - 06 pełnił funkcję asystenta Kazimierza Korda w Teatrze Wielkim Operze Narodowej. Wcześniej (2002 - 05) był asystentem Antoniego Wita w Filharmonii Narodowej, a w sezonie artystycznym 2000/2001 Ivána Fischera w Budapest Festival Orchestra. Od 2006 roku Łukasz Borowicz pełni funkcję pierwszego dyrygenta gościnnego Filharmonii Poznańskiej. Był wielokrotnym stypendystą Ministerstwa Kultury oraz laureatem nagród na czterech konkursach dyrygenckich: w Trydencie (1999), Atenach (2000), Porto (2002) i Bambergu (2004). W styczniu 2008 został wyróżniony „Paszportem Polityki”.

Borowicz dyrygował wieloma orkiestrami, m.in.: Konzerthausorchester Berlin, NDR Radiophilharmonie Hannover, Bamberger Symphoniker, Staatskapelle Halle, Narodową Filharmoniczną Orkiestrą Rosji, Duńską Radiową Orkiestrą Symfoniczną, Ukraińską Narodową Orkiestrą Filharmoniczną, Orkiestrą Opery w Marsylii, I Pomeriggi Musicali, Słowacką Radiową Orkiestra Symfoniczną i większością polskich orkiestr symfonicznych, w tym Filharmonią Narodową. Jako dyrygent operowy zadebiutował w Teatrze Wielkim Operze Narodowej prowadząc Don Giovanniego Mozarta. Kolejne realizacje to m.in. Orfeo ed Euridice w TWON, Don Giovanni w Operze Krakowskiej, Czarodziejski flet i Rusałka w Teatrze Wielkim w Łodzi. W Operze Narodowej dyrygował także baletami ( Jezioro łabędzie, Bajadera ). Dyryguje koncertami i nagrywa z polskimi i międzynarodowymi gwiazdami opery takimi jak: Ewa Podleś, Piotr Beczała, Mariusz Kwiecień, również Samuel Ramey, Sergei Leiferkus.

Łukasz Borowicz jest aktywny w przywracaniu na koncertach i nagrywając z Polską Orkiestrą Radiową zapomnianą muzykę –m.in. opery Lodoïska Cherubiniego, Maria Statkowskiego, Berggeist Spohra, Przygoda króla Artura Bacewicz – dzieła te zostały wydane na płytach przez Polskie Radio. Dla wytwórni Chandos Records nagrał koncerty skrzypcowe Grażyny Bacewicz, a dla wytwórni cpo nagrywa komplet dzieł symfonicznych Andrzeja Panufnika. Jego nagrania zostały nagrodzone BBC Music Orchestral Choice (sierpień 2010), Diapason d’Or (marzec 2010) dwukrotnie nagrodą Fryderyka (2007, 2010), a także nominowane do Midem Classical Awards (2008) i Preis der Deutschen Schallplatenkritik(2009).

W sierpniu 2009 debiutował na Festiwalu Rossiniego w Pesaro dyrygując koncertem Orchestra Haydn z Ewą Podleś. W sezonie 2009/2010 zrealizował także z Polską Orkiestrą Radiową koncertowe wykonania oper: Flis Moniuszki, Euryanthe Webera oraz Bezdomna jaskółka Laksa. W lipcu 2010 zadebiutował w berlińskiej Komische Oper, a w sierpniu na festiwalu Schleswig-Holstein Music Festival, gdzie zadyrygował operą Halka Moniuszki z udziałem NDR Radiophilharmonie Hannover.

W sezonie 2010/11 Borowicz kontynuuje nagrania utworów symfonicznych Andrzeja Panufnika z Konzerthausorchester Berlin. Następnie będzie gościł w Düsseldorfer Symphoniker. Plany operowe to m.in Zamek Sinobrodego Bartóka oraz Dydona i Eneasz Purcella (Teatr Wielki w Łodzi), Eugeniusz Oniegin Czajkowskiego (Opera Krakowska). Maria Padilla Donizettiego (XV Festiwal Ludwiga van Beethovena ), Joanna d’Arc Verdiego (Filharmonia Poznańska).

Andrzej Chłopecki

Foto: arch. Przekrój ANDRZEJ CHŁOPECKI - 1950. Muzykolog, teoretyk muzyki, krytyk muzyczny, publicysta i felietonista, organizator i animator życia muzycznego w dziedzinie muzyki współczesnej. Komentator w Programie 2 Polskiego Radia, adiunkt w Akademii Muzycznej w Katowicach, wykłada także w Akademii Teatralnej w Warszawie oraz na studiach podyplomowych Instytutu Badań Literackich przy Polskiej Akademii Nauk. Felietonista „Gazety Wyborczej”. Członek Związku Kompozytorów Polskich, Rady Programowej Narodowego Instytutu Audiowizualnego i pisma „MusikTexte” w Kolonii, Komisji Programowej festiwalu „Warszawska Jesień”. Prezes Fundacji Przyjaciół „Warszawskiej Jesieni”. Od 1994 programuje udział Polskiego Radia w przesłuchaniach Międzynarodowej Trybuny Kompozytorów, organizowanej przez Międzynarodową Radę Muzyczną. Był dyrektorem artystycznym festiwali „Aksamitna kurtyna” (Kraków 2000, Lwów 2006), Festiwalu muzyki Pawła Szymańskiego (Warszawa 2006), „Musica Polonica Nova” (Wrocław 2010). Nagrodzony m.in. Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (2005), Doroczną Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie upowszechniania kultury (2007), „Złotym Mikrofonem” Polskiego Radia (2008). Odznaczony m.in. Krzyżem Rycerskim Orderu Zasługi Republiki Litwy (2006) i Medalem im Siemensa (2007).

Paweł Łukaszewski

Foto: arch.prywatne PAWEŁ ŁUKASZEWSKI - Urodził się w 1968 roku w Częstochowie. Jest absolwentem Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie wiolonczeli prof. Andrzeja Wróbla (1992) oraz w klasie kompozycji prof. Mariana Borkowskiego (1995). W roku 1994 ukończył Studium Menedżerów Kultury przy Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a w 1996 Podyplomowe Studium Chórmistrzowskie przy Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Od roku 1992 jest prezesem Stowarzyszenia "Musica Sacra", a od roku 1995 Sekretarzem Zarządu Stowarzyszenia "Laboratorium Muzyki Współczesnej". W roku 1995 został uhonorowany Nagrodą Prezydenta Miasta Częstochowy za twórczość kompozytorską i jej artystyczną dojrzałość. Jego utwory wykonywane były niemal we wszystkich krajach Europy oraz w USA, Chinach, Urugwaju, Argentynie, Kanadzie, Chile, Korei Płd. oraz w Polsce (na ponad 100 festiwalach). Jest laureatem ponad dziesięciu konkursów kompozytorskich: w 1994 II nagroda na "II Forum Młodych Kompozytorów" w Krakowie i wyróżnienie na "Konkursie im. T. Bairda" w Warszawie, a także I nagroda na Konkursie Akademii Muzycznej w Warszawie za utwór na orkiestrę. W roku 1996 uzyskał wyróżnienie na Konkursie Kompozytorskim im. F. Nowowiejskiego w Warszawie i II nagrodę na Konkursie im. A. Didura w Sanoku. W roku 1998 otrzymał II nagrodę na 27 Międzynarodowym Konkursie Florilege Vocal de Tours we Francji. Jego utwory zostały zarejestrowane na 50 płytach CD, 9 z nich otrzymało nominacje do nagrody Fryderyk. W roku 1999 jego kompozycja "Winterreise" została zaprezentowana przez NOSPR pod dyr. Jerzego Maksymiuka na prestiżowym koncercie "The Last Night of the Proms" w Krakowie, który odbywał się pod patronatem Księcia Kentu. Jego kompozycje publikuje Polskie Wydawnictwo Muzyczne. Wykłada w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie.

Jerzy Maksymiuk

Foto: Wiktor Wołkow JERZY MAKSYMIUK - urodził się w Grodnie. Studia muzyczne zwieńczyły trzy dyplomy: z pianistyki ( klasa Jerzego Lefelda), kompozycji (klasa Piotra Perkowskiego) i dyrygentury (klasa Bogusława Madeya).

W roku 1961 zdobył I nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy, ale pianistykę porzucił na rzecz dyrygentury. W 1972 roku założył Polską Orkiestrę Kameralną, którą wkrótce wielu krytyków uznało za jedną z najlepszych orkiestr na świecie. POK koncertowała pod jego batutą na całym świecie w tak prestiżowych salach jak Carnegie Hall, London Proms, Wiener Ferein i oczywiście w Polsce. Sukcesem był także kontrakt z wytwórnią płytową EMI.

W roku 1975 Maksymiuk został pierwszym dyrygentem WOSPR-u (dwukrotne tournée europejskie i w Stanach Zjednoczonych). Lata 1983-1991 to okres owocnego szefowania BBC Scottish Symphony Orchestra, wielu koncertów i tournée z tym zespołem(m.in. Koncerty Promenadowe w Londynie). Tytuł Conductor Laureate przyznany artyście jest wyrazem uznania dla jego osiągnięć w BBC SSO. W roku 1990 Jerzy Maksymiuk rozpoczął współpracę z English National Opera, gdzie poprowadził premierowe przedstawienie "Don Giovanni" i "Zemsta nietoperza". Następne lata wypełniły koncerty w wielu prestiżowych salach, m.in. dyrygował koncertem otwierającym salę Filharmonii w Belfaście. Na swym koncie ma koncerty z tak znanymi orkiestrami jak: London Symphony Orchestra, London Philharmonic Orchestra, Philharmonia Orchestra, Orchestre National de France, Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra. Zawsze koncertował także w kraju, często z wyróżnianą przez siebie Sinfonią Varsovią.

Nagrał ok.100 płyt, m.in. dla EMI (13 płyt), Hyperionu, Naxosa. Wiele uhonorowanych zostało prestiżowymi nagrodami,m.in. Wiener Floeten Uhr za interpretacje Mozarta z POK (1982), Gramophone Award za "Best Concerto of the Year" (1992) z nagraniem "The Confession of Isobel Gowdie" Jamesa Macmillana , w 1995 roku Hyperionu za koncerty fortepianowe Medtnera (solista Nikolai Demidenko). W Polsce wielokrotnie jego nagrania zdobywały „Fryderyka”, m.in. album „Witold Lutosławski” nagrany z Sinfonią Varsovią, Januszem Olejniczakiem i Olgą Pasiecznik.

Maksymiuk zawsze propagował muzykę współczesną. Jest jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. Wielokrotnie brał udział w "Warszawskiej Jesieni" (dwie nagrody "Orfeusza"), a w różnych krajach dokonał prawykonań ok. 200 współczesnych utworów. W uznaniu tych zasług Strathclyde University w Glasgow uhonorował go tytułem Doktor of Letters. Elgar Society przyznało mu złoty medal za popularyzowanie muzyki Edwarda Elgara.

Maksymiuk to także kompozytor (muzyka symfoniczna, kompozycje kameralne, balet, pieśni, muzyka filmowa). Ostatnio napisane kompozycje to m.in. oratorium „Arbor vitae” (2003), cykl pieśni „Czerwony księżyc” (2004), „Szepty i krzyk marzeń” - utwór na wiolonczelę i orkiestrę kameralną(2005) ”, „Cztery kolory” - koncert na dwoje skrzypiec i orkiestrę kameralną (2006), „Struny życia” – na dużą orkiestrę, organy, perkusję i dzwony kościelne (2007),”Norwidiana” (2008) – na dwa soprany, mezzosopran i orkiestrę.

Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym medalem „Gloria Victis”. Szczyci się także Super Wiktorem. Białystok przyznał mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta.

Małgorzata Polańska

Foto: arch.prywatne MAŁGORZATA POLAŃSKA w roku 1985 ukończyła z wyróżnieniem studia na wydziale reżyserii dźwięku Akademii Muzycznej w Warszawie. W latach 1985-89 pracowała jako samodzielny specjalista ds. nagrań w firmie WIFON. Jako reżyser dźwięku była zatrudniona w redakcji muzycznej Polskiego Radia w latach 1989-95. Równolegle zajmowała się pracą dydaktyczną w Akademii Muzycznej (lata 1985-2005). Otrzymała tytuł doktora w dziedzinie reżyserii muzycznej.

W roku 1992 założyła wraz z Lechem Tołwińskim firmę nagraniowo – wydawniczą DUX. Firma może poszczycić się ponad 800 wydanymi płytami, zawierającymi muzykę poważną wszystkich stylów i epok, ale ze szczególnym uwzględnieniem muzyki polskiej i wybitnych polskich wykonawców. Wiele płyt firmy DUX uzyskało świetne recenzje krajowe i zagraniczne; do chwili obecnej firma może poszczycić się 73 nagrodami i wyróżnieniami zagranicznymi (m.in. Diapason d’Or, Grand Prix du Disque, MIDEM Classical Award) oraz 39 nagrodami Fryderyk.

Małgorzata Polańska jest członkiem ZPAV ( Związek Producentów Audio Video), WTM ( Warszawskie Towarzystwo Muzyczne), Towarzystwa im.I.J.Paderewskiego i SPAM ( Stowarzyszenie Polskich Artystów Muzyków), AES ( Audio Engineering Society). Brała udział w wielu konferencjach i sympozjach zagranicznych.

Jadwiga Rappé

Foto: Andrzej Świetlik JADWIGA RAPPÉ - ALT - Jedna z najwybitniejszych śpiewaczek polskich. Absolwentka Wydziału Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Uczennica Prof. Zofii Brégy oraz absolwentka Akademii Muzycznej we Wrocławiu w kl. prof. Jerzego Artysza.

Laureatka I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Bachowskim w Lipsku i zdobywczyni Złotego Medalu na Festiwalu Młodych Solistów w Bordeaux.

Jadwiga Rappé jest śpiewaczką oratoryjno-kantatową, wykonującą utwory różnych epok muzycznych, od baroku do współczesności /m.in. monumentalne dzieła K. Pendereckiego, A. Schnittke, W. Kilara i in./ Dysponuje ogromnym repertuarem pieśniarskim, prezentując kilkanaście zróżnicowanych stylistycznie programów recitalowych.

Występuje z koncertami w najsłynniejszych salach koncertowych Europy, Ameryki Płn. i Azji, współpracując z dyrygentami tej miary, co R. Chailly, Sir C. Davies, N. Harnoncourt, K. Nagano, A. Jordan, M. Janowski, K. Penderecki i A. Wit.

Artystka brała udział i jest nadal zapraszana na Salzburger Festspiele, Brucknerfest Linz, Wien Modern, Musiksommer Leipzig, Warszawska Jesień czy Wratislavia Cantans.

Obecnie jest bardzo często zapraszana do wykonań muzyki G. Mahlera, którego wszystkie partie, pisane na głos altowy, ma w repertuarze. Bierze też udział w prawykonaniach dzieł współczesnych / np. „Siedem Bram Jerozolimy”, K. Pendereckiego w Jerozolimie w 1997 r. pod dyr. L. Maazela, czy „Missa pro pace” W. Kilara w Filharmonii Narodowej w Warszawie pod dyr. K. Korda w roku 2001/, a także w prawykonaniach utworów, powstałych z myślą o jej oryginalnym altowym głosie/ utwory J. Łuciuka, P. Mossa i K. Baculewskiego/.W marcu 2008 wzięła udział w prawykonaniu światowym utworu czeskiego kompozytora, zamieszkałego w USA,Ladislava Kubika, "Gong. Sinfonietta na mezzosopran solo, chór mieszany i orkiestrę", które było wielkim sukcesem.

W repertuarze Jadwigi Rappé są również partie altowe w operach Glucka, Haendla, Ponchiellego, Verdiego i R. Straussa.

Jej wielkim sukcesem stała się partia bogini Erdy w tetralogii „Pierścień Nibelunga” R. Wagnera. Artystka kreowała ją podczas produkcji premierowych w Deutsche Oper Berlin, Covent Garden, Operze Królewskiej w Brukseli, na Festiwalu w Orange, w Wiener Staatsoper, w Operze we Frankfurcie n/ Menem, w Grand Theatre w Genewie i wielu innych. Dokonała też nagrania tej partii dla EMI pod dyr. B. Haitinka. Z wielkim powodzeniem wykonywała też partie Gaei /"Daphne" R. Straussa/ oraz Klitamnestry /"Elektra" R. Straussa/, prezentowane przez Artystkę na scenach Deutsche Oper w Berlinie i Opera du Rhin w Strasburgu , a także podczas wielu wykonań koncertowych na całym świecie.

Dyskografia artystki obejmuje 44 płyty kompaktowe, głównie dla firm: BMG Music, Teldec, Erato, Denon, Orfeo, Philips, Decca, Chandoz, CD-Accords , Naxos i DUX. Wiele płyt , nagranych z jej udziałem uzyskało wyróżnienia międzynarodowe, 6 z płyt nagranych w Polsce uzyskało nagrody Fryderyka, a dalszych 6 było mianowanych do tej nagrody.

„Requiem Polskie” K. Pendereckiego, nagrane z udziałem Artystki dla firmy „Naxos” zostało nominowane do nagrody „Grammy2005”.

Jadwiga Rappé jest często zapraszana do udziału w jury konkursów wokalnych w kraju i zagranicą, prowadzi kursy mistrzowskie . Jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego F. Chopina w Warszawie, a także prowadzi klasę śpiewu solowego w Zespole Szkół Muzycznych im. F. Chopina przy ul. Bednarskiej w Warszawie. Od marca 2006 do marca 2009 była prezesem zarządu Towarzystwa im. Witolda Lutosławskiego.

Lilianna Stawarz

Foto: Anton Birula LILIANNA STAWARZ - w 1988 r. ukończyła z wyróżnieniem studia w klasie klawesynu Władysława Kłosiewicza, a w 1990 r. uzyskała dyplom Conservatoire National de Region de Rueil-Malmaison w klasie prof. Huguette Dreyfus. Jest laureatką pierwszego Ogólnopolskiego Konkursu Klawesynowego im. Wandy Landowskiej w Krakowie (II nagroda), Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, finalistką Międzynarodowego Konkursu Klawesynowego w Paryżu. Uczestniczyła w licznych kursach mistrzowskich poświęconych problemom wykonawczym muzyki baroku (Akademia Musicale w Sienie, kursy mistrzowskie w Innsbrucku, Villecrose, Krakowie).

Od 1991 związana jest z Warszawską Operą Kameralną, gdzie oprócz współpracy, jako muzyk klawesynista - kameralista, występuje oraz prowadzi od klawesynu i pozytywu dzieła instrumentalne, i wokalno- instrumentalne takie jak: J. S. Bach - Pasja wg św. Marka-, opery: H. Purcell - Dido and Aeneas, D. Scarlatti - Tetide in Sciro (CD), G. Händel - Rinaldo (jako asystent Wł. Kłosiewicza), Pieśni i Aryje - utwory XVIII wiecznych polskich kompozytorów, cykle koncertów – Marcin Mielczewski znany i nieznany, utwory - Antoniego Milwida i Marcina Żebrowskiego.

Nagrała także, jako kierownik artystyczny, sześć płyt kompaktowych z muzyką instrumentalną i wokalno-instrumentalną XVII wieku: Opera Omnia - M. Mielczewskiego oraz płytę z dziełami kompozytora polskiego baroku - Damiana Stachowicza. Brała także udział z Jean-Claude Malgoirem przy przygotowaniu i wykonywaniu oper: J. B. Lully - Alceste, A. Vivaldi - Catone in Utica, C. Monteverdi - Il Ritorno d`Ulisse In Patria, A. Campra - Tancrede .

Od 20 lat członkiem zespołu muzyki dawnej Il Tempo, z którym nagrała kilka CD, uczestniczyła w licznych koncertach i liczących się festiwalach muzyki dawnej, w kraju i za granicą (Brugia, Bruksela, Utrecht, Moskwa, Nowy York, Nowy Brunszwik, Rzym, Berlin). W dziedzinie kameralistyki współpracowała m.in. z Agatą Sapiechą, Simonem Standagem, Markiem Coudlem, Jamesem Oxleyem, Małgorzatą Wojciechowską (CD), Arturem Stefanowiczem (CD), Olgą Pasiecznik (CD), Martą Boberską, Dorotą Lachowicz, Janem Staniendą (CD) i in.

W 2005 roku ukazała się jej pierwsza solowa płyta z utworami C. Ph. E. Bacha wydana przez CD Accord, a w styczniu 2007 roku 2CD ze Suitami Klawesynowymi HWV 426-433 G. Fr. Händla wydana przez Fundację Pro Musica Camerata. Od 1993 r. jest wykładowcą letnich kursów Międzynarodowej Letniej Akademii Muzyki Dawnej w Wilanowie, gdzie oprócz zajęć ze studentami uczestniczy w licznych koncertach. Jest adiunktem w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina na wydziale w Białymstoku, gdzie od 2003 prowadzi klasę klawesynu. W listopadzie 2008 uzyskała tytuł doktora habilitowanego.

Lech Tołwiński

Foto: arch.prywatne  

Marek Toporowski

Foto: arch.prywatne MAREK TOPOROWSKI - klawesynista, organista, kameralista i dyrygent – jest obecnie jednym z najbardziej znanych wykonawców muzyki dawnej w Polsce. Szczególnie ceniony jest jako wirtuoz - klawesynista oraz dyrygent specjalizujący się w wykonawstwie barokowej muzyki oratoryjnej. Jako wykonawca partii basso continuo często uczestniczy w koncertach i nagraniach studyjnych wybitnych wirtuozów. Repertuar organowy obejmuje również muzykę romantyzmu oraz muzykę współczesną. Gra na klawikordzie i wczesnych fortepianach. W każdym wypadku Marek Toporowski stara się o głębokie wniknięcie w styl wykonywanych utworów i specyfikę instrumentu.

Po ukończeniu studiów w Akademii Muzycznej w Warszawie (organy - Józef Serafin, klawesyn - Leszek Kędracki) Marek Toporowski doskonalił swe umiejętności we Francji (Strasbourg), Niemczech (Saarbrücken), i Holandii (Amsterdam) pracując pod kierunkiem Aline Zylberajch i Boba van Asperena (klawesyn) oraz Daniela Rotha (organy). Otrzymał Pierwsze Nagrody Konserwatorium w Strasbourgu w dziedzinie organów i klawesynu oraz dyplom koncertowy Musikhochschule des Saarlandes (organy). W późniejszym okresie studiował również improwizację organową pod kierunkiem Juliana Gembalskiego (w Akademii Muzycznej w Katowicach).

Jest laureatem I nagrody I Ogólnopolskiego Konkursu Klawesynowego im. Wandy Landowskiej w Krakowie (1985).

Założyciel i dyrygent czołowych polskich zespołów specjalizujących się w wykonywaniu barokowej muzyki oratoryjno-kantatowej : orkiestry Concerto Polacco i chóru kameralnego Sine Nomine , z którymi zainicjował w Warszawie regularny cykl koncertów muzyki oratoryjnej wykonywanej zgodnie z historyczną praktyką wykonawczą. Wiele utworów muzyki staropolskiej zostało po raz pierwszy wykonanych bądź nagranych pod jego batutą (opera „Agatka” J.D.Hollanda, oratorium „Christiani poenitentes ad sepulchrum Domini” J.T.Żebrowskiego , utwory Wronowicza, Cichoszewskiego i in.). Czterokrotnie otrzymywał Nagrodę Fryderyka, a wiele innych płyt Marka Toporowskiego otrzymywało nominacje do tej nagrody.

Koncertuje w Polsce i za granicą, dokonał kilkunastu nagrań płytowych w Polsce, Niemczech i we Francji.

Jest profesorem. Prowadzi klasę klawesynu w Akademii Muzycznej w Katowicach, pełniąc również funkcję prorektora tej uczelni.

Członkowie Rady Akademii sekcji muzyki rozrywkowej

Paweł Jóźwicki

Foto: arch.prywatne PAWEŁ JÓŹWICKI – ur. 26 października 1967 r. w Warszawie.
Od kilkunastu lat związany z branżą muzyczną. W latach 90 dziennikarz radiowy współpracujący z RADIEM BIS, RADIEM DLA CIEBIE i PROGRAMEM TRZECIM.
Od 2001 do 2004 A&R BMG POLSKA i szef SISSY RECORDS. Od 2005 współwłaściciel firmy JAZZBOY.

Piotr Kabaj

Foto: arch.prywatne PIOTR KABAJ – Dyrektor Generalny i Prezes Zarządu wytwórni fonograficznej EMI Music Poland. Od 2008 również Prezes EMI Music Central Europe. Współzałożyciel i Wiceprzewodniczący Zarządu Związku Producentów Audio Video. Z branżą muzyczną związany od 1990 roku, kiedy to wraz z kolegami z harcerskiego szczepu „Pomarańczarnia” założył Oficynę Wydawniczą Pomaton, która następnie przekształciła się w Kompanię Muzyczną Pomaton, a od 1995 funkcjonuje jako filia międzynarodowego koncernu EMI Music. Pomaton świętuje właśnie dwudziestolecie działalności. Prezes DDD – Dużego Domu Dystrybucyjnego – największego dystrybutora fonogramów w Polsce. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego i Stanford University.

Tomasz Lipiński

Foto: MagJah Heyokadread TOMEK LIPIŃSKI  - polski muzyk rockowy (wokalista i gitarzysta, kompozytor, autor piosenek). Lider i współzałożyciel zespołów Tilt, Brygada Kryzys, i Fotoness. Współpracował m.in. z Izraelem, nagrywał również solowo (album „Nie pytaj mnie” z 1994). W latach 1991-1993 pisał felietony dla Tylko Rocka. Produkował programy muzyczne dla TVP (1991-93). Był dyrektorem marketingowym BMG Poland (1993), współtwórcą i prezenterem kultowej Radiostacji (1998 - 2000), redaktorem naczelnym Aktivista (1999). Ma na koncie kilka drugoplanowych ról aktorskich, jest autorem muzyki i piosenek do kilku filmów (m.in. do obrazu „Słodko gorzki”, za którą dostał w 1996 nagrodę na gdyńskim XXI Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych i do filmu „Psy II: Ostatnia krew” oraz „Reich“ - wszystkie w reż. Władysława Pasikowskiego; także do dokumentalnych filmów i realizacji teatralnych Andrzeja Titkowa). Obecnie występuje solo i z zespołem - jako TomekLipiński&TILT. Prowadzi także sobotni, poranny show Radia Roxy p.t. “Wysypisko” (z raperem Vieniem).

Piotr Metz

Foto: arch.prywatne PIOTR METZ (ur. 17 października 1957 w Tarnowie) – dziennikarz radiowy, dyrektor muzyczny radia RMF FM w latach 1990-2001, redaktor naczelny miesięcznika Machina.

Pracę radiowca rozpoczął w Polskim Radiu, początkowo w Programie I. W 1982 zaczął prowadzić w Programie III, w ramach Zapraszamy do Trójki, półgodzinną audycję poświęconą grupie The Beatles.
W 1990 roku, po odejściu z Programu III PR, objął stanowisko dyrektora muzycznego krakowskiego Radia Małopolska Fun, późniejszego RMF FM. W RMF FM prowadził audycje takie jak Metzoforte, Koniec Wieku oraz Znaki Zodiaku. Po rozstaniu w 2001 roku z RMF FM został szefem muzycznym i programowym Radiostacji. W latach 2002-2004 pełnił funkcję dyrektora programowego Radia Eska Kraków. 1 kwietnia 2004 objął stanowisko managera ds. muzycznych i programowych stacji Foto: prywatne archiwum MTV Polska (do końca września 2005).
W wakacje 2005 powrócił do Programu III Polskiego Radia. W listopadzie 2006 został członkiem Akademii Muzycznej Trójki. W 2007 roku uhonorowano go Złotym Mikrofonem Polskiego Radia. Obecnie na antenie Programu III prowadzi sobotnią audycję muzyczną pt. Lista osobista.
Był dyrektorem artystycznym Sopot Festival w latach 2006-2009.

Artur Orzech

Foto: arch.prywatne ARTUR ORZECH (ur. 22 lutego 1964 w Jeleniej Górze) dziennikarz muzyczny, radiowy i telewizyjny, konferansjer.
Ukończył IV Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Warszawie, w klasie o profilu ogólnym z rozszerzonym językiem angielskim. W 1983 współzałożyciel zespołu rockowego Róże Europy, gdzie był gitarzystą i autorem muzyki na pierwszych dwóch płytach - Stańcie przed lustrami i Krew Marilyn Monroe.

Zafascynowany literaturą perską w 1984 rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku iranistyki. Po roku nauki podjął pracę tłumacza. Po czwartym roku studiów, w latach 1987-1988 przebywał na stypendium naukowo-badawczym na Uniwersytecie w Kabulu w Afganistanie. W 1989 ukończył z wyróżnieniem studia, został asystentem w katedrze iranistyki i turkologii UW. Miał zostać doktorem, gdy na drodze stanęła praca w mediach, najpierw radiu, później telewizji.
W1990 roku podjął pracę w Radio Dla Ciebie, potem trafił do radiowej Jedynki, a w 2001 do Trójki. Pierwszy raz w Trójce pojawił się na początku lat 90. Prowadził audycję Zapraszamy do Trójki, Orzech i reszta a od września 2007 prowadzi audycję PRYWATNA KOLEKCJA. W latach 90. prowadził popularny program Muzyczna Jedynka emitowany w TVP1.
Corocznie komentuje dla polskich widzów finałowe koncerty Konkursu Piosenki Eurowizji. Od stycznia 2008 współprowadził poranny program Pytanie na śniadanie w telewizyjnej Dwójce. Wielokrotnie prowadził festiwal w Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu i Sopot Festival. Wraz z Aleksandrą Rosiak od 5 marca 2010 prowadził w TVP1 program Śpiewaj i walcz.

Andrzej Puczyński

Foto: archiwum ZPAV ANDRZEJ PUCZYŃSKI (ur. 29 października 1947) – gitarzysta rockowy, kompozytor, współzałożyciel grup Exodus oraz Mad Max, producent muzyczny, właściciel „Izabelin Studio”, dyrektor generalny Universal Music Polska, prezes zarządu ZPAV.
W 1994 był nominowany do Fryderyków w kategorii Nagroda specjalna za całokształt dokonań organizacyjnych i impresaryjnych do roku 1994.

Marek Sierocki

Foto: arch.prywatne MAREK SIEROCKI (ur. 27 lipca 1959 w Zielonce) - dziennikarz, konferansjer, prezenter muzyczny, dj. Karierę prezentera i dj’a zaczynał w 1985 roku na Festiwalu Młodzieży i Studentów w Moskwie.
Od początku istnienia Teleexpressu (1986) prezentuje w nim informacje ze świata muzyki. Pierwszy redaktor naczelny polskiej edycji magazynu Bravo (w latach 1992-1996).
Przez 5 lat (od 2005 roku) pełnił funkcję dyrektora artystycznego festiwali w Opolu i Sopocie.
Autor książki Gwiazdy pop & rock, biografii zespołu Depeche Mode oraz wstępów do publikacji innych autorów m.in. biografii Boba Dylana.
30 grudnia 2006 rozpoczął współpracę z Radiem VOX FM.

Andrzej Smolik

Foto: Anna Głuszko-Smolik ANDRZEJ SMOLIK (ur. 10 lutego 1970 r. w Świnoujściu) – muzyk, kompozytor, producent muzyczny, multiinstrumentalista.
Zaczynał karierę w Świnoujściu na początku lat 90-tych, grając z miejscowymi muzykami, między innymi w miejscowym jazzowo-bluesowym zespole J.Pies. Po nawiązaniu współpracy z Robertem Gawlińskim grał jako klawiszowiec w zespole Wilki w 1993, z którym występował do rozpadu w 1994. Po rozpadzie Wilków nadal współpracował z wokalistą Wilków - Robertem Gawlińskim, między innymi przy produkcji jego solowej płyty pt. Solo. W latach 1996-1997 współpracował ze szczecińskim zespołem Hey, a także z jego wokalistką Kasią Nosowską, z którą w 1998 roku nagrał solowy album Milena.
W następnych latach współpracował z Nosowską, Gawlińskim i Rodowicz przy ich kolejnych solowych projektach. Współpracował także z Noviką, Kayah, zespołem Myslovitz i Arturem Rojkiem, Miką Urbaniak, Krzysztofem Krawczykiem, Maciejem Cieślakiem, Marią Peszek.
Wielokrotnie nominowany i dwukrotny laureat nagrody muzycznej Fryderyk w kategorii Kompozytor roku w 2003 i 2004. Uhonorowany Paszportem Polityki 2003. Jego ostatni album – 3, osiągnął status złotej płyty.
Od grudnia 2008 prowadzi autorską audycję 25. Godzina, w radio Chilli ZET. W 2009, wraz z Tomaszem Stańko, zagrał serię koncertów prezentujących ich wspólny projekt Peyotl, będący nową aranżacją albumu Stańki.
Albumy solowe:
Smolik (2001)
Smolik 2 (2003)
3 (2006)
4 (2010)
Wilki: Acousticus Rockus (1994)

Marek Wiernik

Foto: arch.prywatne MAREK WIERNIK - dziennikarz i krytyk muzyczny, prezenter radiowy i telewizyjny, organizator koncertów oraz imprez masowych, autor wielu opracowań i książek, wydawnictw płytowych, konferansjer i moderator.
Swoją przygodę z mediami rozpoczął w magazynie "Jazz" i w Radiostacji Harcerskiej. Redagował kolumny muzyczne w gazetach codziennych i czasopismach: "Non Stop", "Razem", "Playboy". W Programie 3 Polskiego Radia był redaktorem popularnych audycji - "Cały ten Rock", "W tonacji Trójki", Zapraszamy do Trójki i prezenterem audycji "Muzyczna Poczta UKF". W radiowej Jedynce prowadził m.in. programy - "Muzyka Nocą", "Muzyczna Jedynka", "Radiowe Kino". W Radiu dla Ciebie firmuje audycje: "Rocka Klasyka Według Wiernika", "Szpiedzy Szoguna" oraz "Pół żartem pół serio". Prowadzi "Extra Listę RDC" oraz "Listę Polskich Przebojów". Organizuje cotygodniowe koncerty live pod hasłem "Muzyczna Rebelia".
Od wielu lat związany jest ze stacjami telewizyjnymi. Prowadził lub nadal prowadzi programy muzyczne i typu show: TVP 1 ("Rock Express", "Muzyczna Jedynka", "Kawa czy herbata?"), TVP 2 ("Magazyn 102", "Telewizja Śniadaniowa"),TV Polonia ("Liga Przebojów"), Polsat ("Rock Wiernik"), TV Centrum ("Muzyczny PoWiernik"), Super Stacja ("Oldschool Party"). Od marca 2010 roku jest gwiazdą programu "Gra Muzyka" nadawanego na antenie TVP1, który prowadzi wspólnie z Arturem Orzechem, Piotrem Baronem, Janem Chojnackim a także Krzesimirem Dębskim. Jest także jednym z głównych twórców tego magazynu muzycznego.
Z wykształcenia jest historykiem (absolwent UW), ma na swoim koncie liczne prace dotyczące historii muzyki rozrywkowej. Jest muzykiem, ex- wokalistą zespołów: Bardowie i Conglomerat, laureatem przeglądów i festiwali bluesowych. Organizował i prowadził największe w Polsce festiwale rockowe, blisko związany był z ruchem Muzyka młodej generacji.
Jest jednym z szefów artystycznych Big Star Festiwal i projektu Przestrzeń muzyki. Ma na swoim koncie nagrodę ZAKR „za wszechstronność zainteresowań w podejmowaniu problemów istotnych dla środowiska twórczego i polskiego przemysłu rozrywkowego”.

Hieronim Wrona

Foto: arch.prywatne HIREK WRONA - DJ, DVJ, niezależny publicysta, producent i reżyser imprez muzycznych. Dziennikarz Polskiego Radia (Program III i IV),  współpracownik magazynów Malemena i MVP. Specjalizacja: czarna muzyka (hip-hop, funk, soul, jazz, blues).
Rzecznik prasowy wielu festiwali i koncertów (m.in.: Festiwalu Opolskiego, Sopockiego, Jazz Jamboree, koncertu J.M.Jarre’a).
Wielki fan piłki nożnej (szczególnie angielskiej) oraz koszykówki (NBA).
W 1996 zajął się budową pierwszego polskiego muzycznego sklepu internetowego "Hirek Wrona CD House". Zarządzał dwoma agencjami interaktywnymi (Virtual Window /grupa J.Walter Thompson/ i Tequila Digital /grupa TBWA/).
W latach 1996-2002 współpraca z "Machiną". Przez dwa lata (2002-4) był redaktorem naczelnym miesięcznika "Polski Hip-Hop". Swoje fonograficzne doświadczenia zdobyte w niezależnym Poltonie  wykorzystał w 1996 zakładając pierwszą polską niezależną firmę fonograficzną wydającą tylko hip-hop: B.E.A.T. Records. Obecnie jest szefem Pink Crow Records.
Produkował i reżyserował:

• koncert „Niech świat się do nich uśmiechnie” na rzecz Monaru (stadion 10 lecia, 1992 rok, 70 tys. widzów),
• koncerty w ramach „Muzycznej sceny Teleexpressu (1994-96)
• koncerty Hip-Hop Opole (2001-2004),
• uroczystość wręczenia nagród Fryderyk (2002-4),
• koncerty Porsche Music (2004-5).
• koncert na 30 lecie NZS dla Telewizji Polsat (2010)

Członkowie Rady Akademii sekcji muzyki jazzowej

Michał Barański

Foto: Kołodziejska MICHAŁ BARAŃSKI - urodził się w 1984 roku. Jest absolwentem Wydziału Jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach. Już jako czternastolatek został zauważony na warsztatach muzycznych przez amerykańskiego klarnecistę Brada Terry. Wraz z pianistą Mateuszem Kołakowskim i perkusistą Tomaszem Torresem weszli w skład kwartetu Terry'ego, wielokrotnie koncertując w USA i zdobywając szlify u źródeł jazzu.

Jest laureatem nagrody Grand Prix, którą otrzymał na 40. festiwalu Jazz Nad Odrą w kategorii zespołowej. Aniołek Jazzowy na Bielskiej Zadymce Jazzowej przypadł mu w 2005 roku. Otrzymał też główną nagrodę Swingujący Kruk na III Hot Jazz Spring w Częstochowie. Wraz z zespołem Triology (Mateusz Kołakowski – fortepian, Tomasz Torres – perkusja) zajął IV miejsce na Międzynarodowym Konkursie Zespołów Jazzowych Jazz Hoeliaart w Belgii.

Występował w Knitting Factory w Nowym Jorku,  Jazz Bakery w Los Angeles, Vail Jazz Festival w Colorado, Berklee Performance Center w Bostonie. Współpracuje z amerykańskimi i polskimi jazzmanami: Danem Tepferem, Nigelem Kennedy, Davidem Doruzka, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim,Henrykiem Miśkiewiczem, Piotrem Baronem, Januszem Muniakem, Grzegorzem Nagórskim, Joachimem Menclem, Maciejem Sikałą, Jose Torresem,Grzechem Piotrowskim, Agą Zaryan, Mieczysławem Szcześniakiem, Dorotą Miśkiewicz, Anną Serafińską, a także formacją Mate.o,Afromental, Natalią Niemen i zespołem New Life M oraz chórem gospel Trzecia Godzina Dnia.

Paweł Brodowski

Foto: arch. Jazz Forum PAWEŁ BRODOWSKI - Urodził się 22 września 1947 we Wrocławiu, krytyk i publicysta jazzowy. Od 1972 roku związany z redakcją miesięcznika "Jazz Forum", od 1980 do dziś redaktor naczelny. Juror konkursów jazzowych - krajowych i zagranicznych. Zasiadał w jury międzynarodowych nagród - JazzPar Prize (Dania), Bird Award festiwalu North Sea (Holandia), od 2002 European Jazz Prize (Austria). Od 25 lat uczestnik Międzynarodowej Ankiety Krytyków amerykańskiego miesięcznika "Down Beat". Międzynarodowy Honorowy Obywatel Nowego Orleanu (1985).

Od 1983 roku prezenter radiowy: m.in. "Trzy kwadranse jazzu" (Program III), "Puls jazzu" (Program III, obecnie Program II). Konferansjer.

W latach 60. gitarzysta basowy w zespołach rockowych - Chochoły (1963- 66), Czterech (z Markiem Blizińskim, 1966) i Akwarele Czesława Niemena (1967). Brał udział w nagraniu albumu Niemena "Dziwny jest ten świat"- pierwszej Złotej Płyty polskiego rocka i przeboju wszech czasów. Autor angielskich przekładów piosenek śpiewanych przez Niemena na płytach wydanych przez wytwórnię CBS ("Strange Is This World", "Ode To Venus"), a także wykonywanych przez inne zespoły, m.in. SBB

Adam Cegielski

Foto: Paweł Cegielski Adam Cegielski - kontrabasista, absolwent Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie.

W latach 1991 - 1992 grał w orkiestrze kameralnej Concerto Avenna, 1991 - 1995 współpracował z orkiestrą "Sinfonia Varsovia".

Na scenie jazzowej debiutował w zespole "Central Heating Trio", z którym zwyciężył w konkursie Jazz Juniors w Krakowie w 1990 roku zdobywając również nagrodę indywidualną.
Z "CHT" uczestniczył w finałach dwu europejskich konkursów jazzowych - Leverkusen/Niemcy 1990 i Hoeilaart/Belgia 1990. W grudniu 1990 "CHT" otrzymało "Klucz do kariery" nagrodę publiczności dla najlepszego zespołu trasy koncertowej "Pomorska Jesień Jazzowa".

W latach 1989 - 1991 Adam Cegielski grał w zespole Kazimierza Jonkisza, 1991 - 1993 w zespole "Quintessence" ("Birthday" - najlepsza płyta roku 1992 w ankiecie czytelników pisma Jazz Forum), 1992 - 1995 w kwartecie Kuby Stankiewicza ("Northern Song" - najlepsza płyta roku 1993 w ankiecie czytelników pisma Jazz Forum).

Od roku 1993 gra w Trio Andrzeja Jagodzińskiego, z którym nagrał m. in. płytę Chopin (najlepsza płyta roku 1994 w ankiecie czytelników pisma Jazz Forum, nagroda Fryderyk 1994), Chopin Once More (Złota Płyta w roku 2000), Chopin Jagodziński - Sonata b-moll (Złota Płyta w roku 2011).

Dźwięk kontrabasu Adama Cegielskiego można usłyszeć m. in. na płytach Henryka Miśkiewicza, Tomasza Stańki, Jana Ptaszyna Wróblewskiego, Ewy Bem, Wojciecha Staroniewicza, Krzysztofa Herdzina, Anny Marii Jopek, Krystyny Jandy, Michała Bajora, Ireny Santor, Kasi Kowalskiej, Mirosława Czyżykiewicza, Magdy Umer czy w filmach z muzyką Zbigniewa Preisnera, Jana AP Kaczmarka, Krzesimira Dębskiego.

W roku 1994 Adam Cegielski nagrodzony został przez Fundację Kultury Polskiej doroczną nagrodą im. Krzysztofa Komedy.

Od roku 1994 prowadzi klasę kontrabasu na Wydziale Jazzu Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. F. Chopina w Warszawie, gdzie od roku 2005 pełni także funkcję wicedyrektora do spraw kształcenia jazzowego.

Krzysztof Herdzin

Foto: arch.prywatne KRZYSZTOF HERDZIN - (1970) - pianista, kompozytor, aranżer, dyrygent, producent płytowy, wykładowca akademicki.

Jest w naszym kraju jednym z nielicznych wszechstronnych artystów, z tak olbrzymim dorobkiem. Z sukcesem uprawia muzykę klasyczną, jazz i pop, jest jednym z najbardziej obecnie cenionych aranżerów orkiestrowych i big-bandowych. Absolwent bydgoskiej Akademii Muzycznej (1993) w klasie fortepianu prof. Katarzyny Popowej-Zydroń, współpracownik działającej w Niemczech Fundacji Yehudi Menuhina „Live Music Now”, laureat Międzynarodowego Konkursu Improwizacji Jazzowej w Katowicach 1993, Jazz Juniors 1989, „Klucza do Kariery” Pomorskiej Jesieni Jazzowej 1990, Nagrody Prezydenta Miasta Bydgoszczy 2005, Nagrody Gazety Wyborczej "Feliks 2006"; posiadacz dziesięciu Złotych Płyt dla aranżera („Intymnie” Ryszarda Rynkowskiego, „Ladies”, „Sentiments” Ewy Małas Godlewskiej, „ID” Anny Marii Jopek, „Nic Nie Muszę” Edyty Geppert, "Nasza Niepodległa", "Pogadaj Ze Mną" Nahornego/Młynarskiego, "Wielcy Kompozytorzy": Jerzego Dudusia Matuszkiewicza, "Śpiewam Życie" Edyty Geppert i Kroke, „50” Maryli Rodowicz). Nominowany do nagród: Fryderyk 2010 w kategorii "Muzyk Roku", Mateusze 2010 w kategorii „Całokształt”.

Wziął udział w nagraniu ponad 150 CD , w tym dziewięciu autorskich : ”Chopin” , „Being Confused” , „Seriale, seriale” , „Almost After” , „Dancing Flowers”, „Live in Tygmont”, “Belcanto Semplice”, "Fantazja na tematy IV Kwartetu Grażyny Bacewicz", "Symphonicum". Ma na swoim koncie ponad 2000 partytur na orkiestry kameralne i symfoniczne oraz big bandy i zespoły jazzowe.

Koncertował z wybitnymi kameralistami Jadwigą Kotnowską, Vadimem Brodskim, Wojtkiem Mrozkiem, kwartetami Royal String Quartet, Prima Vista, Camerata.
Produkował muzycznie płyty Maryli Rodowicz, Edyty Geppert, Ewy Małas Godlewskiej, Ireny Santor, Katarzyny Groniec, Anny Serafińskiej, Wojciecha Gąssowskiego.
Dyrygował Narodową Orkiestrą Belgii, Zhejiang Symphony Orchestra, Polską Orkiestrą Radiową, Sinfonią Varsovia, Capellą Bydgostiensis, Orkiestrą Ricordanza , Polską Filharmonią Kameralną, Concerto Avenna, Sinfonią Viva, Sinfonią Artis, Orkiestrą Teatru Wielkiego w Łodzi, Orkiestrą Filharmonii w Kaliszu, Orkiestrą Aukso, Orkiestrą Filharmonii Zabrzańskiej, Orkiestrą Sinfonia Baltica.

Był pianistą kwartetów saksofonistów J. Ptaszyna Wróblewskiego i Janusza Muniaka.
W latach 1997-2001 grał w zespole Zbigniewa Namysłowskiego. Pracował prawie ze wszystkimi liczącymi się w Polsce gwiazdami ze świata piosenki i jazzu, koncertował w Kanadzie, USA, Meksyku, Indiach oraz prawie wszystkich krajach Europy. Współpracował jako pianista i aranżer przy Festiwalach Piosenki w Opolu i Sopocie, był szefem muzycznym programów telewizyjnych: „Tata Show” w TVP I , III Edycji programu „Idol” , „Jak Oni Śpiewają” w TV Polsat, „MC2 Maszyna Czasu Manna i Materny” oraz „MaMa” w TVP II; był kierownikiem muzycznym musicali „Pięciu Braci Moe” w Teatrze Roma w Warszawie i „Na Końcu Tęczy” w krakowskim Teatrze Stu; dyrygentem orkiestr i szefem artystycznym galowych koncertów telewizyjnych i prestiżowych widowisk plenerowych.
Skomponował muzykę do filmu Marcina Pieczonki „Kilka Fotografii”, zorkiestrował muzykę J. Stokłosy do musicali „Piotruś Pan” i „Romeo i Julia”, muzykę Jana A.P. Kaczmarka do filmu „Finding Neverland” (Oscar 2005), muzykę Grzegorza Daronia do filmów „Pierwszy Milion”, „6 Dni Strusia”, muzykę Henri Seroki do filmu „U Pana Boga w ogródku” i serialu „Halo Hans”, muzykę Roberta Jansona do filmu „Świadectwo”, muzykę Adama Skorupy do animacji Tomasza Bagińskiego "Kinematograf" i "Historia Polski". Jest również autorem muzyki do reklam telewizyjnych: AIG, Hochland, Soki Kubuś, Fundacja TVN.

Jest kompozytorem pierwszego w Polsce oficjalnie wybranego przez sejmik wojewódzki "Muzycznego Logo" województwa Kujawsko-Pomorskiego.
W latach 2006-2008 prowadził autorską audycję „Kalambury z Partytury” w Radiu Jazz.

Bogdan Hołownia

BOGDAN HOŁOWNIA – pianista jazzowy
Jazz, który wykonuje określa się mianem "mainstream", czyli główny nurt.
Na swej muzycznej drodze Bogdan Hołownia szczególnie cenił sobie muzyczne spotkania z Mistrzami a szczególnie Billem Evansem i Kenny Barronem, Rayem Santisim, Jerzym Wasowskim, Janem Ptaszynem Wróblewskim.
Wśród akompaniatorów Bogdan wymienia również kilku mistrzów najwyższej próby:
- Wyntona Kelly, Paula Smitha, Tommy Flanagana czy Carla Schroedera.

Bogdan Hołownia pochodzi z Torunia, gdzie ukończył średnią Szkołę Muzyczną.
Na początku lat dziewięćdziesiątych studiował w Berklee College of Music w Bostonie w klasie profesora Raya Santisiego i Laszlo Gordonyego.
Pierwsze poważniejsze doświadczenia w graniu muzyki jazzowej związane są z kwartetem Jana "Ptaszyna" Wróblewskiego. Później współpracował między innymi z Januszem Muniakiem, Adamem Kawończykiem, Januszem Kozłowskim, Marcinem Jahrem, Krzysztofem Mrozem, Bronkiem Harasiukiem, Kazimierzem Jonkiszem.
W rodzinnym Toruniu grywa od 1994 roku wraz z Andrzejem "Brunerem" Gulczyńskim oraz Józefem Eliaszem w grupie o nazwie "Los Angeles Trio".
W USA Bogdan Hołownia współpracował z Davem Clarkiem, Skippem Haddenem, George Zoncem, Larrym Kohutem, Jeffem Stitelym, Bronkiem Suchankiem, Grażyną Auguścik, Jerzym Głodem, Michałem Urbaniakiem i Urszulą Dudziak.
Po powrocie do kraju współpracował z Lorą Szafran, Ewą Bem, Jorgosem Skoliasem, Tomaszem Szukalskim, Jerzym Skalskim, Markiem Jakubowskim, Patrykiem Pilasiewiczem.

W marcu 2001 otrzymał nagrodę Fryderyk w kategorii "Jazzowy Album Roku” za solową płytę fortepianową Don't Ask Why - piano solo.
Został laureatem Grand Prix Jazz "Melomani" za 2002 rok w kategorii - artysta roku "Jazzowy Oscar".

Jest akompaniatorem wokalistek jazzowych, pedagogiem, wykładowcą. Od kilkunastu lat akompaniuje uczestnikom warsztatów jazzowych w Puławach.

W jego dyskografii znajdują się albumy:
1997 - „On The Sunny Side" (Dave Clark & Skip Hadden)
1997 - "Pastels" (z Grażyną Auguścik)
2000 - "Don't Ask Why" (album solowy)
2001 - "Chwile..." (album solowy)
2002 - "Floating On Silence" (z Marzeną Ślusarską)
2005 – “Live” ( w zespole Los Angeles Trio)
2005 – „… tales” (z Jorgosem Skoliasem)
2007 – „Droga do Ciebie” (z Lorą Szafran)

Przy końcu 2006 roku Bogdan Hołownia założył własną wytwórnię płytową HoBo Records, która wydała następujące albumy:
SEN (HoBo 001)
Magda Gołębiowska - śpiew, Bronek Suchanek - bas, Bogdan Hołownia - fortepian.
ZMIERZCH (HoBo 002)
Bogdan Hołownia fortepian solo - utwory Jerzego Wasowskiego.
TRIO (HoBo 003)
Gunter Wehinger - flet, Bronek Suchanek - bas, Bogdan Hołownia - piano
JUST FRIENDS (HoBo 004)
Sibel Kose - śpiew, Bogdan Hołownia - fortepian, Bronisław Suchanek - bas,
Kazimierz Jonkisz - perkusja.
Jerzy Wasowski SONGBOOK (HoBo 005)
Bogdan Hołownia- fortepian, Greg Hopkins- trąbka,flugelhorn, Jerry Vejmola- saksofon tenorowy, flet, Bronisław Suchanek- kontrabas, Joe Hunt- perkusja

CARISSIMA L.A.Trio (HoBo 007)
Bogdan Hołownia- fortepian, Andrzej "Bruner" Gulczyński- kontrabas, Józef Eliasz- perkusja

Dorota Miśkiewicz

Foto: arch.prywatne DOROTA MIŚKIEWICZ z wykształcenia skrzypaczka, postanowiła jednak poświęcić się karierze wokalnej. Kilkakrotnie nominowana do Fryderyka, zarówno w kategorii „jazz”, jak i „pop”. Bywa liryczna, czasem brawurowo jazzująca. Prowadzi własny zespół, pisze teksty, komponuje muzykę, nagrywa płyty autorskie: „Dorota Goes to Heaven – Zatrzymaj się” (2002), „Pod rzęsami” (2005), „Caminho” (2008). Z racji swej wszechstronności, uczestniczy w wielu projektach koncertowych, teatralnych czy filmowych. Do współpracy zapraszana przez m.in.: Włodzimierza Nahornego, Tomasza Stańko, Grzegorza Turnaua, Nigel’a Kennedy, Jana „Ptaszyna” Wróblewskiego, Abla Korzeniowskiego, Wojciecha Młynarskiego, Ewę Bem, Annę Marię Jopek, Cesarię Evorę i wielu innych.

Zbigniew Namysłowski

Foto: arch.prywatne ZBIGNIEW NAMYSŁOWSKI - Urodzony 9 września 1939 w Warszawie. Naukę gry na fortepianie, a później na wiolonczeli pobierał w szkołach muzycznych Krakowa i Warszawy. I właśnie wiolonczela i fortepian były pierwszymi instrumentami, na których wystartował jako jazzman w zespole Modern Combo oraz z własnym zespołem 5 Brothers. Było to w 1957 r. w Klubie Studenckim Hybrydy a później na Festiwalu Muzyki Jazzowej w Sopocie. Początkowo fascynował go jazz tradycyjny a puzon był instrumentem, na którym grał w znanych polskich zespołach dixielandowych. Był liderem Modern Dixielanders.

Potem odkrył jazz nowoczesny i rozpoczął karierę saksofonisty. Liczne koncerty na festiwalach i trasach we wszystkich krajach Europy, oraz, USA w 1962, 1978, 1987 Kanada, Indie, Australia, Nowa Zelandia, Izrael 1992, Kuba, Meksyk 1989 i 1999, Brazylia, Kuwait, Szwecja, Austria w 2002 Izrael, oraz South Africa 2003, Kenia 2008.

Ponad 30 płyt autorskich. Wiele z nich wydanych za granicą.
W Anglii ”Lola” - pierwsza polska płyta wydana poza granicami kraju,
W Szwecji „Song Of The Pterodactil” ze słynnym Tonym Williamsem (Miles Davis Quintet) na bębnach.
We Włoszech „1,2,3,4…”.
W Niemczech Jasmin Lady, Live In Der Balver Hoehle I “Nice & Easy (2010)
W USA “Namyslovski”, “Air Condition” i “Songs Of Innocence”

Płyty takie jak „Winobranie”, „Kuyaviak Goes Funky”, stały się w Polsce super przebojami jazzowymi, oraz zostały uznane Płytami Wszechczasów w Polskim jazzie.
Jest kompozytorem wielu utworów inspirowanych folklorem. Piątawka, Siódmawka, Zabłąkana Owiecka, 1.2.3.4..., W to Mi Graj, Bop-Berek, to niektóre z nich. Z najbardziej znanych kompozycji to: Der Schmalz Tango, Jasmin Lady, Double Trouble Blues, Western Ballad, Quiet Afternoon, Sprzedaj mnie Wiatrowi.
Muzyka Zbigniewa Namysłowskiego to unikalny konglomerat jazzu, folkloru, rocka, muzyki klasycznej, oraz własnej inwencji i charakterystycznego brzmienia, co wyróżnia go od innych.

NAGRODY:
„Najlepszy Solista Festiwalu” Zbigniew Namysłowski-puzon Festiwal Zespołów Studenckich Wrocław1957.
„Najlepszy Solista” alto sax - International Jazz Festival Praha 1964.
Nagroda Państwowa - „Zasłużony Działacz Kultury”
Nagroda Państwowa - „Złoty Krzyż Zasługi”
Nagroda Państwowa - „Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski” 2003
Nagroda Jazz Forum - „II Polski Muzyk Wszechczasów” po śp. Komedzie
Nagroda Grand Prix Melomani Artysta roku 1997 i 2003
II i III „Polska Płyta Wszechczasów” „Winobranie” i „Kuyaviak Goes Funky”
„Fryderyk ‘95” za najlepszą płytę jazzową 1995 roku - „Zbigniew Namyslowski Quartet & Zakopane Highlanders Band”
„Tańce” - nominacja do nagrody „Fryderyk 97”
„Standards” - nominacja do nagrody „Fryderyk 2003”
„Standards” – płyta roku 2003 wg Jazz Forum,
„Standards” – Grand Prix Melomani 2003
„Assymetry” - „Fryderyk” płyta roku 2006
„Fryderyk Muzyk Roku 2006”
„Złoty Fryderyk 2009” - za całokształt osiągnięć artystycznych
„Grand Prix Melomani” - za całokształt działalności

Piotr Rodowicz

Foto: arch.prywatne PIOTR RODOWICZ - Studiował w Jazz Mobile School w Harlemie u Reggie Workmana w Nowym Jorku w 1981/83.
Ukończył wydział instrumentalny w Berklee College Of Music w Bostonie w 1990 r.
Ukończył Akademię Muzyczną w Katowicach na wydziale Jazzowym w 2004
Współzałożył kwartret IN TRADITION, z którym zdobył dwie główne nagrody na festiwalu jazzowym w Dunkierce ’84 –Francja, koncerty i nagrania dla Polskiego Radia.
W Bostonie w czasie studiów w latach ’87-93 współpracował z m.in. : Josh Redman, Bob Moses, Igor Butman, Skip Hadden, Walter Davis, Bob Winiker Big Band, Jeoff Kiesser. Natomiast w Polsce gra od ’94 roku m.in. z takimi muzykami jak: Tomasz Szukalski, Janusz Muniak, Kazimierz Jonkisz, Adam Kawończyk, Janusz Skowron, Włodek Pawlik, Krzysztof Herdzin, Maciej Strzelczyk.
Założył kwartet Mingus Mingus – w którym grali: Robert Majewski, Maciej Sikała i Kazimierz Jonkisz, nagranie cd. w 1995 r. oraz koncerty m.in. na Jazz Jamboree 95,
Założył Kwartet Tribute To Monk – w którym grali: Krzysztof Herdzin, Zbyszek Brzyszcz, Kazimierz Jonkisz, nagranie cd. w 1996 r.,
Założył 10 osobowy Zespół „Przyjaciele” w którym grali: m.in. Janusz Muniak, Bogdan Hołownia, Janusz Skowron, Zbigniew Wegehaupt, Michał Miśkiewicz, Artur Dutkiewicz - nagranie cd. w 1997 - Aby Żyć – własna muzyka do autorsko opracowanego i recytowanego poematu etycznego PROROK - Khalil Gibran’a.
Współzałożył The World String Trio - Maciej Strzelczyk i Krzysztof Woliński.
Liczne koncerty w wielu krajach, festiwale m. in. Jazz Jamboree, Jazz nad Odrą, Budapest, Kuwait, Kijów.
Nagrania płyt : Grappelling - 1998, Live in Rabarbar - 1999, Live in Kiev - 2000,
Jazz Ballads for Trio 2002 i Komeda Kameralnie 2003 gdzie gra pianista Jarosław Małys i Maciej Strzelczyk.
Założył Zespół "Przyjaciele"- Jan Paweł II - Inspiracje – nagranie w 2002, w którym wzięło udział 28 czołowych polskich muzyków m. in. Tomasz Filipczak, Tomasz Szymuś, Kazimierz Jonkisz, Paweł Winiszewski,
Mariusz Fazi Mielczarek, Robert Majewski, Paweł Perliński, Krzysztof Woliński, Zbigniew Jaremko. Opracowane autorsko fragmenty wypowiedzi Jana Pawła II recytują Krzysztof Kolberger i Ksawery Jasieński
W 2004 roku założył Peter Pan trio o zmiennym składzie m.in. z Rafałem Sarneckim i Bogdanem Hołownią poświęcone polskiej muzyce w wersji latin jazz.
W 2007 wraz z Tomaszem Filipczakiem i wieloma znakomitymi muzykami nagrał CD „Seweryn Krajewski Smooth Jazz” – w nagraniach brał udział sam kompozytor, płyta doskonale przyjęta uzyskała status złotej płyty Od 2002 roku komponuje muzykę do filmów dokumentalnych dla TVP.
Od 1992 jest współzałożycielem, autorem programów nauczania i nauczycielem na wydziale jazzu w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia na ul Bednarskiej w Warszawie. Jest członkiem PSJ, ZAIKS, STOART, ZPAV.

Wojciech Staroniewicz

Foto: Jerzy Bartkiewicz WOJCIECH STARONIEWICZ postać znana polskiej publiczności od ponad 20 lat. Saksofonista i kompozytor zaskakujący wciąż nowymi autorskimi projektami muzycznymi, o szerokim spektrum stylistycznym, zarejestrowanymi na albumach: „Karambola”, „Quiet City”, „Hand made”, „Conversession”, „Alternations”, „A'freak-an Project”. Znakomity sideman, chętnie zapraszany przez innych muzyków, żeby wymienić chociażby wieloletnią, trwającą do dziś, współpracę z norweską grupą „Loud Jazz Band” czy sekstetem Włodzimierza Nahornego.

W ostatnich latach koncertuje jako solista z Polską Filharmonią Kameralną Sopot Wojciecha Rajskiego. Także jako solista, wykonywał solowe improwizacje w musicalach „Porgy and Bess” i „The Witness” w reżyserii Ryszarda Ronczewskiego. W jego karierze artystycznej przewinęło się wiele wspaniałych nazwisk: Andrzej Jagodziński, Włodek Pawlik, Cezary Konrad, Adam Cegielski, Nippy Noya, Helge Lien, Erik Johannessen, Brian Melvin oraz praktycznie z cała czołówka jazzowa Trójmiasta.

Wojciech Staroniewicz, jako jedyny wśród polskich saksofonistów jazzowych, został zakwalifikowany do półfinału Międzynarodowego Konkursu Improwizacji Jazzowej w Waszyngtonie w 1991 roku, gdzie znalazł się w gronie 21 saksofonistów wybranych z całego świata obok takich pózniejszych sław jak Joshua Redman. Oprócz tego zdobył pierwszą nagrodę zespołową oraz indywidualną, za najlepszą kompozycję na festiwalu „Jazz Juniors”. Rok później, wraz z zespołem „Set-Off”, zdobył pierwszą nagrodę – „Złoty klucz do kariery” – na „Pomorskiej Jesieni Jazzowej” oraz drugą nagrodę na „International Contest for Youth Orchestras in Hoeilaart” – Belgia.

Jest także laureatem prestiżowej nagrody Prezydenta Miasta Sopotu „Sopocka Muza 2009” w dziedzinie kultury i sztuki.

Od 1999 roku, Wojciech Staroniewicz prowadzi niezależne wydawnictwo płytowe Allegro Records, którego repertuar cieszy się bardzo dobrą opinia w środowisku jazzowym.

Michał Tokaj

Foto: Hanna Halek MICHAŁ TOKAJ - urodzony 24 lutego 1974 w Warszawie. Ukończył Państwową Szkołę Muzyczną I i II st. im. Karola Szymanowskiego w Warszawie (1993). Jest absolwentem Akademii Muzycznej w Katowicach na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej (1998). Zadebiutował na scenie jazzowej w 1993 roku grając w kwartecie Kazimierza Jonkisza. Wraz z zespołem Joint Venture został laureatem 1-go miejsca na festiwalu Jazz Juniors '95 w Krakowie, Festiwalu Standardów Jazzowych Siedlce '96 oraz nagrody dla najbardziej obiecującej młodej grupy na konkursie Europ' Jazz Contest w Hoelaart w Belgii w roku 1996.
Z kwartetem Marcina Żupańskiego zdobył pierwszą nagrodę na Jazz

Międzynarodowym Konkursie Improwizacji Jazzowej w Katowicach. Brał udział w międzynarodowych festiwalach, między innymi: Jazz Goes to Town, Jazz Fest Brno, Jazz Jamboree, Poznań Jazz Fair, Jazz Nad Odrą, Sopot Molo Jazz Festival, Festiwal Pianistów Jazzowych w Kaliszu, Jazz na Starówce. Pianista koncertował w USA, Izraelu, Egipcie, Jordanii, oraz w większości krajów europejskich. Współpracował i nagrywał między innymi z Tomaszem Stańko, Janem Ptaszynem Wróblewskim, Januszem Muniakiem, Tomaszem Szukalskim, Ewą Bem, Henrykiem Miśkiewiczem, Piotrem Wojtasikiem, Piotrem Baronem, Darkiem Oleszkiewiczem, Grzegorzem Nagórskim, Leszkiem Żądło, Zbigniewem Namysłowskim, Bennie Maupinem, Eddie Hendersonem, Victorem Lewisem, Kevinem Mahoganym i Monty Watersem. Od 2001 roku pianista jest wykładowcą w Zespole Szkół Muzycznych im F. Chopina w Warszawie. W 2002 roku Michał Tokaj otrzymał nominację do nagrody Fryderyk w kategorii Jazzowy Muzyk Roku, a płyta Agi Zaryan "My Lullaby", której jest aranżerem i współ-producentem, została nominowana w kategorii Jazzowa Płyta Roku. Pianista współpracuje na stałe z kwintetem czeskiego kontrabasisty Jaromira Honzaka. Nagrana wspólnie płyta "Present Past" otrzymała w 2003 roku nagrodę, Andel, która jest odpowiednikiem polskiego Fryderyka, a także nagrodę czeskiego pisma "Harmonie" za najlepszy jazzowy album roku. We wrześniu 2004 ukazała się jego autorska płyta "Bird Alone" nagrana z kontrabasistą Darkiem Oleszkiewiczem oraz perkusistą Łukaszem Żytą. Wydawcą jest japońska wytwórnia Gats Production. Płyta otrzymała Fryderyka w kategorii Jazzowy Album Roku, a jej autor został nominowany w kategorii Jazzowy Muzyk Roku.

Ostatnie lata zaowocowały takimi projektami jak: „Sny” oraz „Ballady na koniec świata” z Grzegorzem Karnasem, Question To All Your Answers" z Jaromirem Honzakiem (kolejny Andel za najlepszy jazzowy album w Czechach) czy "Umiera Piękno" - album Agi Zaryan poświęcony 63 rocznicy Powstania Warszawskiego, na którym można usłyszeć kompozycje pianisty napisane do tekstów polskich poetów okresu II wojny światowej. Płyta zdobyła Fryderyka 2008 w kategorii Album Roku - Muzyka Poetycka.
Istotnym wydarzeniem jest udział tria Michała Tokaja w nagraniu płyty amerykańskiego saksofonisty i klarnecisty basowego Bennie Maupina pt.: "Early Reflections". Koncerty promocyjne z udziałem pianisty zorganizowano w Los Angeles oraz w Nowym Jorku w kwietniu 2008 roku.
Kolejny krążek "Looking Walking Being" będący owocem współpracy z Agą Zaryan wydany w marcu 2010 pod szyldem amerykańskiej wytwórni Blue Note już po miesiącu pokrył się platyną.