Kiedy odtwarzanie nie jest prywatne?

Osoba kupująca płytę czy kasetę przez domniemanie nabywa prawo do tego, by używać jej w celach prywatnych. Oznacza to, że może jej słuchać sama, w gronie przyjaciół czy rodziny. Gdy jednak muzyka odtwarzana jest w miejscu publicznie dostępnym, odtwarzający zobowiązany jest do zapłacenia za jej wykorzystanie producentowi, artystom, autorowi i kompozytorowi.

W myśl ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r. każdy podmiot gospodarczy, wykorzystujący w swojej działalności nagrania muzyczne, zobligowany jest do odprowadzania opłat z tytułu ich eksploatacji do Organizacji Zbiorowego Zarządzania, reprezentujących twórców, wykonawców i producentów. Nie ma przy tym znaczenia, czy nagranie to odtwarzane jest z nośnika (CD, kaseta, itp), czy też z innego źródła, np. z radia czy internetu. Instytucją reprezentującą producentów nagrań muzycznych w Polsce jest Związek Producentów Audio Video. Nie przestrzeganie obowiązujących przepisów jest ścigane i wiąże się z groźbą pociągnięcia do odpowiedzialności prawnej, z karą pozbawienia wolności do lat pięciu włącznie. Za muzykę należy uiszczać stosowne opłaty niezależnie od nośnika czy źródła, z którego ona pochodzi.